Specjalista

Alergolog

Ginekolog

Ortopeda

Androlog

Hematolog

Patomorfolog

Anestezjolog

Histopatolog

Pediatra

Angiochirurg

Homeopata

Położna, Położnik

Audiolog, foniatra

Internista

Proktolog

Bariatra

Kardiolog

Psychiatra

Biegły sądowy

Laryngolog

Psycholog

Chirurg

Lekarz medycyny estetycznej

Pulmonolog

Chirurg plastyczny

Lekarz medycyny naturalnej

Radiolog

Dermatolog

Lekarz medycyny pracy

Reumatolog

Diabetolog

Lekarz rehabilitacji

Seksuolog

Diagnostyk

Lekarz rodzinny

Stomatolog

Dietetyk

Lekarz sportowy

Terapeuta

Endokrynolog

Logopeda

Urolog

Fizjoterapeuta

Nefrolog

Weterynarz

Gastrolog

Neurochirurg

 

Genetyk

Okulista

 

Geriatra

Onkolog

 

 

Czym zajmuje się lekarz specjalista?

Do jakiego lekarza z chorobą? Kto pomaga w schorzeniach? Do jakiego lekarza udać się, gdy nas boli? Jaki lekarz leczy?

Alergolog to lekarz leczący alergie u ludzi, wywołane tzw. alergenami. Obecnie choroby atopowe, czyli alergie występują aż u 30% naszego społeczeństwa. Najczęstsze postaci tych chorób to głównie pyłkowica (około 20% populacji) i astma oskrzelowa (5-8% populacji). Najlepszą metodą terapeutyczną jest unikanie kontaktu z czynnikami alergizującymi. Nie zawsze jest to jednak możliwe, dlatego często konieczne jest stosowanie farmakoterapii lub przeprowadzenie swoistej immunoterapii. Tym właśnie zajmują się lekarze alergolodzy, którzy pomagają ludziom zwalczyć tego rodzaju choroby cywilizacyjne

Andrologia to dziedzina medycyny, która zajmuje się budową, czynnościami fizjologicznymi, diagnozowaniem i leczeniem męskiego układu płciowego wraz z jego schorzeniami, takimi jak: zapalenia, zaburzenia funkcji, ograniczona płodność czy nowotwory. Androlodzy leczą wady patologiczne w aspekcie endokrynologicznym, naczyniowym i operacyjnym.

Anestezjolog to lekarz posiadający specjalizację z anestezjologii i intensywnej terapii. Do obowiązków lekarza anestezjologa należą: znieczulanie pacjentów wymagających operacji, leczenie pacjentów oddziału intensywnej terapii, leczenie bólu ostrego i przewlekłego oraz resuscytacja. Anestezjolodzy dość często stanowią obsadę karetek reanimacyjnych. Poza tym anestezjolodzy prowadzą oddziały intensywnej terapii, oddziały ratunkowe, sale wybudzeń jak również prowadzą terapię przeciwbólową.

Audiologia to dziedzina nauk medycznych w zakresie otorynolaryngologii. Jest to nauka o odbieraniu dźwięków ze środowiska przez człowieka. Lekarze audiolodzy zajmują się słuchem, jego zaburzeniami i leczeniem schorzeń z tym związanych.

Nauka o układzie naczyniowym i limfatycznym oraz ich chorobach. Jest podspecjalnością interny oraz chirurgii.

Dziedzina zajmująca się leczeniem chorobliwej otyłosci.

Jedna z najstarszych dziedzin medycyny uzdrowiskowej zajmująca się badaniem właściwości leczniczych wód podziemnych i borowin oraz zastosowaniem ich w lecznictwie, zwłaszcza terapii chorób przewlekłych

 

Chirurgia jest to dziedzina medycyny, która zajmuje się leczeniem operacyjnym. Chirurgia to również kliniczna dziedzina medycyny. Ponadto oprócz chirurgii zabiegowej istnieje również spory zakres chirurgii zachowawczej, która powoduje uniknięcie operacji. W Polsce chirurdzy, chirurdzy naczyniowi, angiolodzy zajmują się także leczeniem żylaków. Wystarczy, zgłosić się do najbliższej poradni chirurgicznej, a tam z pewnością zostanie udzielona specjalistyczna pomoc.

Dziedzina medycyny zajmująca się leczeniem operacyjnym narządów klatki piersiowej, z wyłączeniem serca.

Dziedzina medycyny zajmująca się leczeniem operacyjnym chorób naczyń krwionośnych i chłonnych. Jest podspecjalnością chirurgii.

dziedzina medycyny zajmująca się leczeniem operacyjnym nowotworów. Jest podspecjalnością chirurgii.

Chirurgia plastyczna to jedna z gałęzi medycyny, która specjalizuje się w korekcie rzeczywistych lub odczuwanych defektów ciała. Dziedzina ta dość ściśle związana jest z chirurgią dziecięcą, neurochirurgią, laryngologią, okulistyką, traumatologią czy ortopedią. Chirurdzy plastycy to lekarze, którzy tworzą piękno, lecz oczywiście tego typu operacje należy wykonywać z umiarem. Tak jak we wszystkim, tak i w tym przypadku należy zachować zdrowy rozsądek.

Dziedzina zajmująca się leczeniem operacyjnym jamy ustnej i okolic przyległych. Wyłoniła się w drugiej połowie XIX w. jako podspecjalność stomatologii, wymagająca przygotowania chirurgicznego.

Dziedzina medycyny zajmująca się leczeniem operacyjnym schorzeń jamy ustnej, części twarzowej głowy – aż po dół przedni czaszki włącznie – oraz szyi. Ze względu na zasięg, coraz częściej specjalność ta określana jest jako chirurgia czaszkowo-szczękowo-twarzowa. Jest podspecjalnością stomatologii oraz chirurgii. Obejmuje chirurgię stomatologiczną, onkologię, traumatologię i chirurgię plastyczną części twarzowej czaszki. wymaga się dyplomu lekarza i lekarza dentysty.

Dermatologia jest to dziedzina medycyny zajmująca się schorzeniami skóry i jej przydatków, czyli włosów i paznokci oraz niektórymi chorobami ogólnoustrojowymi, ujawniającymi się przede wszystkim na skórze. Natomiast lekarz dermatolog to po prostu wykwalifikowany lekarz medycyny, który specjalizuje się w diagnozowaniu i leczeniu chorób skóry. Przede wszystkim przeprowadza on wywiad i badania próbując ustalić przyczynę zaistniałej choroby, a także przepisuje i ordynuje leki, w tym kremy i maści jak również radioterapię, laseroterapię i inne rodzaje leczenia miejscowego

Diabetologia jest to dziedzina medycyny zajmująca się leczeniem cukrzycy i jej powikłań. Lekarz diabetolog doradza i zaleca pacjentom odpowiednie leki, a także dietę wspomagającą leczenie tego rodzaju schorzeń

Lekarz Diagnostyk specjalizuje się w rozpoznawaniu chorób i grup schorzeń na podstawie przeprowadzonych na pacjencie badań. Do badań można zaliczyć wywiad lekarski, badania przedmowie oraz dodatkowe badania tkanek, wydzieliny, wydalin etc. Diagnostyk dysponuje szeroką wiedzą z wielu dziedzin medycznych.

Dietetyk to interdyscyplinarny specjalista medyczny zajmujący się: badaniem produktów żywnościowych, badaniem pochodzenia żywności, oceną wzajemnego wpływu farmakoterapii i żywienia, stosowaniem zasad racjonalnego odżywiania się, planowaniem żywienia indywidualnego i zbiorowego dla wszystkich grup ludności, planowaniem żywienia dla osób zdrowych, w stanach chorobowych i w specjalnych stanach organizmu ludzkiego np. ciąża, planowaniem żywienia dla osób w różnym wieku, planowaniem jadłospisów - opracowywaniem diet żywieniowych, opracowywaniem metod leczenia zaburzeń żywieniowych nadwagi, niedożywienia, opracowywaniem procesu przygotowywania potraw i obróbki termicznej produktów żywnościowych, profilaktyką żywieniową chorób, leczeniem żywieniowym chorób, nadzorowaniem żywienia w placówkach żywienia zbiorowego.

Dział stomatologii zachowawczej zajmujący się rozpoznawaniem i leczeniem chorób miazgi zęba oraz rozpoznawaniem i leczeniem chorób tkanki okołowierzchołkowej. Podstawową metodą leczenia jest tu leczenie kanałowe. Wykonuje się je za pomocą bardzo cienkich (od 0,06 do 0,40 mm) narzędzi piłująco-penetrujących. W nowoczesnej endodoncji do kontroli leczenia wykorzystuje się mikroskopy operacyjne.

Endokrynolog to lekarz specjalizujący się w dziedzinie medycyny zajmującej się zaburzeniami funkcji gruczołów wydzielania wewnętrznego, czyli zaburzenia te dotyczą wydzielania się hormonów m.in. z: przysadki mózgowej, tarczycy, nadnerczy czy jajników.

Dobiera i przeprowadza badania diagnostyczne i funkcjonalne dla potrzeb tworzenia, weryfikacji i modyfikacji programu fizjoterapii w różnych obszarach medycyny w tym także w rehabilitacji medycznej (usprawnianiu) osób z różnymi chorobami i zaburzeniami funkcjonalnymi; stosując metody kinezyterapeutyczne i fizykoterapeutyczne planuje i realizuje proces fizjoterapii w różnych obszarach medycyny bądź rehabilitacji medycznej zgodnie z potrzebami pacjenta; przygotowuje, weryfikuje, modyfikuje i realizuje program fizjoterapii osób z różnymi dysfunkcjami stosownie do zmieniającego się ich stanu klinicznego i funkcjonalnego uwzględniając w tym założone cele kompleksowego leczenia i kompleksowej rehabilitacji medycznej; dokonuje właściwego doboru zaopatrzenia ortopedycznego stosownie do rodzaju dysfunkcji i potrzeb pacjenta na każdym etapie leczenia i rehabilitacji;

Gastrologia to gałąź medycyny, która zajmuje się głównie czynnościami i schorzeniami związanymi z układem pokarmowym. Do jego elementów zaliczamy: przełyk, żołądek, jelita, odbyt i gruczoły trawienne, czyli wątroba, trzustka oraz drogie żółciowe. Lekarz gastrolog ma więc za zadanie leczenie i diagnozowanie chorób tych części ciała.

Genetycy zajmują się taką dziedziną nauki jaką jest genetyka. Jest to nauka o dziedziczności i zmienności organizmów, które są oparte na danych zawartych w podstawowych jednostkach dziedziczności, czyli genach. Genetyk to po prostu specjalista zajmujący się badaniem genów i zmian w nich występujących.

Geriatra to lekarz zajmujący się taką dziedziną medycyny, która mówi o schorzeniach wieku starczego. Obejmuje zagadnienia dotyczące schorzeń wieku podeszłego, które ściśle związane są z ogólnie pojętą medycyną, a także neurologią czy psychiatrią.

Ginekolog to lekarz zajmujący się profilaktyką, diagnozowaniem, budową, schorzeniami oraz leczeniem kobiecych dróg rodnych. Poza tym często lekarz ginekolog jest również położnikiem, czyli osobą zajmującą się ciążą kobiety oraz porodem. Dziedzina medycyny jaką jest ginekologia w ostatnich latach znacznie się rozwinęła i leczy również bezpłodność, nowotwory itp.

Hematolog to lekarz zajmujący się kliniczną dziedziną medycyną jaką jest hematologia. Zajmuje się ona przede wszystkim schorzeniami krwi i układu krwionośnego. Poza tym jest to również dziedzina naukowa zajmująca się badaniami z tego zakresu. Hematologia została z czasem podzielona na takie specjalizacje jak: transfuzjologia czy immunologia.

Dziedzina medycyny zajmująca się przebiegiem i leczeniem nadciśnienia tętniczego. Jako specjalność medyczna została wprowadzona w 2006 roku przez ministra zdrowia na wniosek Polskiego Towarzystwa Nadciśnienia Tętniczego[1]. Jest dostępna dla lekarzy posiadających drugi stopień specjalizacji z chorób wewnętrznych albo pediatrii.

Histopatolog to specjalista, z którym zazwyczaj pacjent nie spotyka się bezpośrednio, gdyż pracuje on w warunkach laboratoryjnych. Histopatologia jest działem patomorfologii (dawniej nazywanej anatomią patologiczną), zajmującym się badaniem i rozpoznawaniem zjawisk mikroskopowych, zachodzących w komórkach oraz tkankach organizmu wskutek różnych schorzeń. Wraz z postępem technologicznym możliwości praktycznego wykorzystania histopatologii w praktyce wciąż rosną. Badania materiału tkankowego (pobranych wycinków, usuniętych narządów lub ich fragmentów) pomagają histopatologowi rozpoznawać i oceniać stopień zaawansowania chorób nowotworowych, wielu schorzeń zapalnych i zwyrodnieniowych, monitorować skuteczność terapii, stwierdzić przyczynę zgonu.

Homeopaci zajmują się leczeniem ludzi metodami niekonwencjonalnymi, które bardzo często są sprzeczne z wiedzą naukową i medycyną. Lecz mimo tych wielu sprzeczności ze światem nauki, homeopatia stosowana jest w wielu krajach na całym świecie. W głównej mierze homeopatia polega na leczeniu pacjenta za pomocą podawania substancji, które u zdrowych osób wywołują objawy identyczne z objawami chorobowymi danego schorzenia.

Obiektem badań immunologii jest system immunologiczny i procesy chemiczne i biochemiczne na poziomie komórki czy nawet molekularnym, związane z rozpoznaniem i zwalczaniem patogenu.

Interniści to lekarze, którzy leczą choroby narządów wewnętrznych człowieka. Do internisty udajemy się m.in. z chorobami górnych dróg oddechowych, przeziębieniem, grypą oraz innymi chorobami pochodzenia bakteryjnego czy wirusowego.

Kardiologia to dziedzina medycyny traktująca o schorzeniach i wadach układu sercowo-naczyniowego, czyli serca, aorty i innych naczyń krwionośnych. Lekarz kardiolog zajmuje się rozpoznawaniem i leczeniem chorób z tego zakresu.

Laryngolodzy to lekarze zajmujący się fizjologią, rozpoznawaniem i leczeniem chorób ucha, nosa, gardła, krtani oraz innych narządów głowy i szyi. Laryngologia to nazwa skrócona prawidłowej nazwy tej dziedziny medycy jaką jest otolaryngologia.

Lekarz rodzinny to osoba, która realizując swoje obowiązki współpracując bezpośrednio z pielęgniarkami środowiskowymi, a także położnymi. Poza tym lekarz rodzinny ma prawo do wystawiania skierowań uprawniających pacjenta do bezpłatnego korzystania z większości usług systemu ochrony zdrowia. Instytucja lekarza rodzinnego ma za zadanie zapewnić opiekę lekarską w miejscu zamieszkania realizowana w godzinach pracy przez lekarza rodzinnego.

Interdyscyplinarna dziedzina medycyny, obejmującą całość procesów dokonujących się w organizmie pod wpływem aktywności fizycznej lub jej braku. Jej zadaniem jest sprawowanie opieki medycznej nad człowiekiem zdrowym, jak i chorym, we wszystkich okresach życia. Zajmuje się nie tylko zawodnikami sportowymi, ale wszystkimi osobami aktywnymi fizycznie oraz tymi, którzy powinny być aktywne fizycznie.

Kompleksowe i zespołowe działanie na rzecz osoby niepełnosprawnej fizycznie lub psychicznie, które ma na celu przywrócenie tej osobie pełnej lub maksymalnej do osiągnięcia sprawności fizycznej lub psychicznej, a także zdolności do pracy oraz do brania czynnego udziału w życiu społecznym. Twórcami współczesnej rehabilitacji są: profesor Howard Rusk, a w Polsce profesor Wiktor Dega. Rehabilitacja to proces medyczny i społeczny. Rehabilitacja ruchowa – usprawnianie osób z dysfunkcją narządów ruchu. Specjalista z zakresu rehabilitacji ruchowej – Fizjoterapeuta – stosuje w procesie usprawniania metody Fizjoterapii ..

Zajmuje się wszystkimi zagadnieniami związanymi z badaniami profilaktycznymi, oceną ryzyka zawodowego, orzecznictwem w zakresie wykonywania pracy w różnych środkach transportu: lądowego, powietrznego, wodnego oraz diagnozowaniem i leczeniem chorób mających związek z transportem.

Logopeda to lekarz medycyny zajmujący się kształtowaniem właściwej mowy w okresie jej rozwoju, a także jej doskonaleniem w późniejszym okresie. Poza tym logopeda ma za zadanie usuwanie różnego rodzaju wad i zaburzeń mowy. Logopeda musi posiadać szeroką wiedzę z zakresu językoznawstwa, foniatrii, neurologii, audiologii, ortodoncji, anatomii, fizjologii, psychologii oraz pedagogiki.

Medycyna pracy - to specjalność lekarska trudniąca się przede wszystkim badaniem wpływu środowiska pracy na pacjenta, czyli pracownika. Poza tym medycyna pracy traktuje o diagnostyce, profilaktyce i leczeniu chorób zawodowych nabytych w danym zawodzie. Ponadto lekarz medycyny pracy ma za zadanie przeprowadzać badania profilaktycznych pracowników takie jak: wstępne, okresowe czy kontrolne. Innymi jego obowiązkami są: badania uczniów, kierowców, itp.

Nefrologia to dziedzina medycyny, która zajmujące się schorzeniami nerek. Specyfiką tej gałęzi jest jednak to, iż leczenie odbywa się nieinwazyjnie.

Neurochirurdzy to lekarze, którzy specjalizują się w leczeniu operacyjnym, czyli inwazyjnym, całego układu nerwowego człowieka.

Neurolog - lekarz specjalizujący się w schorzeniach obwodowego układu nerwowego i ośrodkowego układu nerwowego. Lecz należy zauważyć, iż zarówno neurologia jak i psychiatria są dziedzinami pokrewnymi, a niektóre choroby są wręcz domeną zarówno neurologa jak i psychiatry. Poza tym neurologia to dziedzina mówiąca w głównej mierze o schorzeniami, których podłożem jest proces uszkadzający układ nerwowy człowieka.

Dział medycyny zajmujący się zmianami chorobowymi powstającymi w wyniku różnych chorób układu nerwowego. Lekarze-specjaliści neuropatologii to neuropatolodzy

Neuropsycholog - lekarz, który specjalizuje się w wszelkiego rodzaju badaniach i ich opisach dotyczących związków zachodzących między tkanką nerwową a funkcjami poznawczymi. Innymi słowy neuropsycholog z perspektywy klinicznej analizuje konsekwencje wynikające z uszkodzenia mózgu człowieka.

Dział logopedii, zajmujący się diagnozą i terapią zaburzeń mowy u osób z uszkodzeniami neurologicznymi.

Okulista - to lekarz zajmujący się gałęzią medycyny, które traktuje o budowie, czynnościach, rozpoznawaniu schorzeń oczu, a następnie ich leczeniem.

Dziedzina stomatologii zajmująca się profilaktyką i leczeniem wad zgryzu oraz wad szczękowo-twarzowych u dzieci, młodzieży i dorosłych. Terapia, prowadzona przez ortodontę (lekarz specjalista w tej dziedzinie), wpływa nie tylko na właściwe stosunki międzyzębowe, lecz także na proporcje dolnego i środkowego odcinka twarzy, stąd coraz częściej ortodoncja nazywana jest ortopedią szczękową, względnie zachowawczą ortopedią szczękową.

Ortopedia to dział medycyny zajmujący się profilaktyką, diagnostyką i leczeniem nabytych oraz wrodzonych nieprawidłowowości w działaniu i budowie narządu ruchu człowieka. Specjalizacja ta ma na uwadze choroby i urazy: kości (z wyłączeniem kości czaszki), układu więzadłowo- stawowego oraz wynikające z nich uszkodzenia mięśni, nerwów i naczyń. Do chorób kości należą m.in. nabyta lub wrodzona upośledzona mineralizacja kości, która prowadzi do osłabienia ich struktury, deformacji, skrzywień, a w efekcie do licznych złamań i trudności w ich gojeniu. Chorobą najczęściej dotykającą stawów jest zapalenie spowodowane ich nadmiernym obciążeniem. Zapalenie stawów powoduje duże dolegliwości bólowe nasilające się przy wysiłku aktywującym dany staw.

Innym rodzajem schorzeń z jakim można się zwrócić do ortopedy są wady kręgosłupa polegające na nadmiernym jego wygięciu do przodu w odcinku szyjnym i lędźwiowym (lordoza), do tyłu w odcinku piersiowym (kifoza) lub w bok (skolioza).

Ortopedia zajmuje się również leczeniem różnych urazów kości i stawów, wśród których wyróżnić można złamania, zwichnięcia, skręcenia oraz stłuczenia.

Onkolodzy specjalizują się w schorzeniach dotyczących chorób nowotworowych. Ich głównym zadaniem jest rozpoznawanie tego rodzaju chorób, a następnie ich leczenie.

Dziedzina medycyny zajmująca się leczeniem systemowym przyczynowym oraz wspomagającym chorych na nowotwór. W Polsce onkologia kliniczna jest podstawową specjalnością lekarską.

Patomorfologia jest interdyscyplinarna, to znaczy bierze udział w diagnostyce i leczeniu chorób wielu specjalności, poczynając od onkologii poprzez wszystkie zabiegowe działy medycyny, a kończąc na dermatologii oraz pracach badawczych.

Lekarz specjalista w zakresie pediatrii, nauki o chorobach występujących wśród dzieci i metodach ich leczenia. W ramach dalszego rozwoju zawodowego lekarza pediatry, dostępne są podspecjalizacje (lub specjalności szczegółowe), np. nefrologia dziecięca, endokrynologia dziecięca, onkologia dziecięca, hematologia dziecięca itp.

Dziedzina medycyny zajmująca się fizjologicznym okresem ciąży, porodu i połogu. Ściśle związana z ginekologią.

Dziedzina chirurgii zajmująca się chorobami jelita grubego i odbytnicy. Są to choroby takie jak zapalenia i nowotwory. Objawy tych chorób są często bardzo uciążliwe i długotrwałe, mają charakter nawracający. Ropne wycieki z odbytu, zmiany ropne sączące w okolicy odbytu, ropnie płytkie i głębokie, bóle odbytnicy, a także nietrzymanie kału i gazów związane z wiekiem, po urazach oraz po porodach, a także krwotoki. Jedną z wielu metod diagnostyki jest ultrasonografia.

Jedna z podstawowych specjalizacji medycznych zajmująca się badaniem, zapobieganiem i leczeniem zaburzeń psychicznych. Bada ich uwarunkowania biologiczne, psychologiczne, rodzinno-genetyczne, społeczne, konstytucjonalne – sposoby powstawania i skutecznego zapobiegania.

Według definicji psychiatria jest gałęzią medycyny zajmującą się badaniem i stosowaniem biopsychospołecznych zasad w etiologii, ocenie, rozpoznaniu, leczeniu, rehabilitacji i zapobieganiu umysłowym, emocjonalnym i behawioralnym zaburzeniom występującym samodzielnie lub wspólnie z innymi zaburzeniami medycznymi w ciągu całego życia człowieka

Osoba posiadająca właściwe kwalifikacje, potwierdzone wymaganymi dokumentami, do udzielania świadczeń psychologicznych polegających w szczególności na: diagnozie psychologicznej, opiniowaniu, orzekaniu, psychoterapii (po ukończeniu studiów podyplomowych w tym zakresie) oraz na udzielaniu pomocy psychologicznej. Zgodnie z polskim prawem psychologiem może być tylko osoba, która ukończyła jednolite studia magisterskie (wyjątek od Deklaracji Bolońskiej) na kierunku psychologia. Prawo wykonywania zawodu psychologa uzyskuje się z chwilą wpisania na listę psychologów Regionalnej Izby Psychologów. Ponadto psycholog może, w zależności od subdyscypliny, odbyć specjalizację zawodową (w psychologii klinicznej człowieka dorosłego, dziecka lub dla biegłych sądowych). Psycholog może również odbyć 4-letnie szkolenie w zakresie psychoterapii i uzyskać kwalifikacje Psychoterapeuty. Zasady wykonywania zawodu psychologa reguluje ustawa z dnia 8 czerwca 2001 r. o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów.

Dział medycyny zajmujący się diagnostyką, leczeniem i profilaktyką chorób układu oddechowego.

Lekarz, który jest specjalistą w zakresie leczenia promieniowaniem - onkolog radioterapeuta, Przy pomocy specjalnego sprzętu energię tę kieruje się na nowotwory lub obszary ciała dotknięte chorobą. Stosowanie wysokoenergetycznych promieni lub cząsteczek do leczenia choroby zwane jest radioterapią, lub czasami "terapią kobaltową", "terapią elektronową", "terapią megawoltową" lub "napromienianiem".

Reumatolog to specjalista zajmujący się diagnostyką, zapobieganiem i leczeniem chorób reumatycznych, czyli zwyrodnieniowych i zapalnych schorzeń kości, stawów i tkanki łącznej. Określenie reumatyzm pochodzi od greckiego słowa rheuma oznaczającego prąd, płynięcie, ponieważ w starożytności występowanie chorób kojarzono ze zjawiskiem przepływu cieczy w organizmie. Obecnie słowem reumatyzm określa się całą grupę różnych chorób mających odmienne przyczyny (w wielu choroba nieznane) i wymagających innych sposobów postępowania leczniczego.

Do chorób reumatycznych zaliczane są nieurazowe choroby narządu ruchu, objawiające się dolegliwościami w jego obrębie, a przede wszystkim bólem. Należą do nich choroby, które uszkadzają serce, a nie zagrażają narządowi ruchu, choroby, które mogą być przyczyną kalectwa, a także te objawiające się jedynie częstymi dolegliwościami bólowymi, nie grożące natomiast żadnymi trwałymi ani niebezpiecznymi zmianami. Do chorób tych zalicza się: reumatoidalne, zesztywniające i odczynowe zapalenie stawów, artrozę, dnę moczanową, a także reumatyzm tkanek miękkich.

Dziedzina zajmująca się szeroko pojętą seksualnością człowieka: potrzebami seksualnymi (także ich zaburzeniami lub brakiem), prawidłowym seksem zarówno w sferze ciała, jak i ducha, odczuwanymi uczuciami, miłością z innymi ludźmi, a także resztą otaczającego świata. W sferze seksuologii mieszczą się wszelkie aspekty płciowości człowieka.

Dział logopedii, zajmującej się leczeniem i rehabilitacją mowy u osób głuchych lub niedosłyszących.

Dział medycyny zajmujący się funkcjonowaniem, patologiami i leczeniem zębów człowieka, przyzębia, języka, błony śluzowej i innych tkanek w jamie ustnej oraz ją otaczających a także stawami skroniowo-żuchwowymi człowieka. Przed wejściem Polski do Unii Europejskiej używano tytułu Lekarz Stomatolog, potem Lekarz Dentysta, jednakże Naczelna Izba Lekarska dopuszcza możliwość używania obydwu tytułów.

Nauka o wpływie substancji trujących na organizm człowieka, ich wykrywaniu i zapobieganiu skutkom ich przyjmowania.

Przeszczepienie narządu w całości lub części, tkanki lub komórek z jednego ciała na inne (lub w obrębie jednego ciała). Przeszczepianiem narządów zajmuje się medyczna dziedzina naukowa nazywana transplantologią.

Specjalista zajmujący się układem moczowo-płciowym; jego budową, fizjologią, schorzeniami (stany zapalne, zaburzenia funkcji, ograniczona płodność, nowotwory). Błędne są przekonania, że to inaczej nefrolog, albo androlog, lekarz zajmujący się wyłącznie męskimi problemami.

Mimo że, zarówno urolog, jak i nefrolog, leczą schorzenia dróg moczowych, jednak urologia zajmuje się przede wszystkim leczeniem inwazyjnym, operacyjnym, a nefrologia koncentruje się na leczeniu zachowawczym. Zarazem specjaliści tych dziedzin blisko ze sobą współpracują, niejednokrotnie prowadząc leczenie skojarzone. Urolodzy współpracują też z endokrynologami, gdy wady mają podłoże endokrynologiczne, wydzielnicze. Do urologa często trafiają mężczyźni, gdyż w ich przypadku problemy z układem płciowym (np. impotencja) blisko łączą się z układem moczowym (choćby ze względu na położenie cewki moczowej), stąd zapewne pogląd o lekarzu mężczyzn. W rzeczywistości pacjentami urologów są także kobiety w każdym wieku, jeśli cierpią na schorzenia dróg moczowych potencjalnie wymagające interwencji chirurgicznej.